Rust in de chaos

https://video.wixstatic.com/video/c57f26_279ce92398a24ec285f251c0c2c0db15/480p/mp4/file.mp4

Daar zat ik dan op een rustige zondagmiddag. In mijn eigen huis, middenin gekmakende herrie van sloophamers en drilboren waarmee het plafond van het appartement boven mij eruit werd gejekkerd. De verse tulpen in mijn vaas verloren zelfs hun blaadjes door de trillingen...

Het appartement is verkocht aan een hele aardige nieuwe buurman, maar hoe aardig die ook is: hij gaat me het komende halfjaar flink wat geluidsoverlast bezorgen, als ik zijn plannen zo hoor. En natuurlijk snap ik dat hij het daar compleet op de schop gaat doen, maar begrijpen wil niet zeggen dat ik het leuk hoef te vinden.

Voorlopig gelukkig alleen de weekenden, gaf hij aan. Maar laten dat nu net mijn rustmomenten zijn in een week...

Op een vrije dag vluchtte ik letterlijk naar mijn praktijkruimte, omdat het niet te doen was.

Dankbaar voor mijn externe plek stapte ik mijn normaal gesproken rustige praktijkruimte in. Aldaar aangekomen merkte ik dat mijn eveneens aardige buren daar op dat moment ook onverwacht aanwezig waren, zowel letterlijk als figuurlijk. Ik sloot met lichte irritatie mijn deur en probeerde me af te sluiten voor alle geluiden. Dat lukte me enigszins, tot een iets te lang gebakken tosti van mijn buren het brandalarm deden afgaan. Dat was niet alleen een intens kabaal, maar het betekende ook dat het hele pand naast ons ontruimd werd en het 3 kwartier duurde voor het alarm überhaupt uitgezet kon worden. Compleet overprikkeld ben ik toch maar weer naar mijn eigen huis gegaan en na een wandeling in het park kon ik de geluiden boven mij ineens een stuk beter verdragen.

Ik besefte me dat de onrust die ik in mijn buitenwereld ervaarde, eigenlijk een afspiegeling was van mijn eigen binnenwereld op dat moment. Het veranderen van de externe omstandigheden was niet de oplossing, de onrust ‘achtervolgde’ mij gewoon waar ik ging. De rust kwam eigenlijk pas terug toen ik besloot er niet meer voor weg te rennen, maar er mee te leren zijn. Weer thuisgekomen vluchtte ik niet naar het park om de herrie te ontlopen, maar ik ging er wandelen omdat natuur, buitenlucht en beweging me goed doen. Omdat het me in mijn lichaam brengt en uit mijn hoofd. Het niet ergens van weg willen lopen, maar tools vinden om ergens mee te leren zijn.

In jouw leven kan onrust zich manifesteren in bijvoorbeeld een te drukke planning, het gevoel dat je geleefd wordt. Je overvraagd voelen. Of omdat je je zorgen maakt over de toekomst in een chaotische, onvoorspelbare wereld.

Erken dit gevoel. Doe niet alsof het er niet is, maar veroordeel jezelf er ook niet om. En rationaliseer het niet, bijvoorbeeld: het is nu eenmaal een drukke periode.

Je kunt de situatie niet altijd veranderen, maar accepteren dat het nu is zoals het is, met het bijbehorende gevoel, brengt vaak al een vorm van rust.

Breng je aandacht vanuit je hoofd in je lichaam en doorvoel de onrust, het liefst middenin de chaos. Of als dat niet kan, op een later moment wanneer je teruggaat naar het moment van onrust. Voel in je lichaam waar je deze onrust kunt voelen. Misschien een verhoogde hartslag of je ademhaling die hoog in je keel zit. Wanneer je je handen op die plek van onrust legt en je gedachten of het verhaal eromheen loslaat en met je aandacht naar die plek gaat, ontstaat er ruimte om te voelen. Sluit je ogen en adem diep in door je neus, naar je buik. Adem vervolgens lang uit door je mond, naar die plek van onrust. Breng er lucht in, ruimte. En erken dat het is zoals het is, en voel wat jij nodig hebt om ermee te kunnen zijn.

Ook in ‘het groot’ kun je onrust voelen, in de chaos die de wereld nu laat zien. Wanneer je het nieuws hoort, kan dit je een onrustig of misschien zelfs onveilig gevoel geven. Je gaat vaak in je hoofd waar je onbewust een label aan zo’n bericht hangt en dit geeft jou een bepaald gevoel. Misschien zorgen over de toekomst, of frustratie over wat er gebeurt. Probeer in dit geval ook de rust in jezelf te bewaren, middenin een chaotische, drukke wereld. Door alles wat je tot je neemt, enigszins te beperken en wat je leest of hoort, niet te absorberen maar te observeren. Zo plaats je jezelf buiten de situatie en kijk je er van een afstandje naar, in plaats van dat je wordt meegesleurd in de energie ervan. Wanneer de onrust ook onveiligheid of angst bij jezelf oproept, ga dan naar dit gevoel toe op een moment dat je even niets doet en even alleen kan zijn met dit gevoel. Wat maakt dat dit gevoel bij jou wordt opgeroepen en waar voel je dat in je lichaam? Een knoop in je buik, een brok in je keel... Erken dit, doorvoel het en het laat het er zijn. Probeer weg te blijven van analyseren, want dan ga je weer je hoofd bewonen.

Ga de natuur in, beoefen yoga of ga op een andere manier bewegen (het liefst buiten in de natuur) en voel dat dit gevoel verandert.

Voel dat jij je rustig kunt voelen middenin de chaos en dat dit ook weer zijn effect heeft op jouw eigen buitenwereld. Want jouw eigen buitenwereld is altijd een weerspiegeling van je binnenwereld. Zo binnen, zo buiten.